martes, 24 de mayo de 2022

ALÉN DOS 66 º LATITUDE SUR

Na península antártica, a zona do planeta onde se rexistra o Quecemento Global a un ritmo mais rápido, transcorre esta expedición que documenta, en fílmico (non en vídeo dixital), un mundo que se desvanece. Ignacio Benedeti, descendente dun tripulante do “San Telmo”, o buque ferrolán que avistou por vez primeira o continente de xeo, depositará unha faragulla de pan de Neda e auga do río Belelle, en memoria do seu antepasado, no lugar onde encallou o San Telmo: trátase dunha cuncha de vieira bendicida baixo o crucifixo do Santuario da Vera Cruz, no Carballiño, que custodia unhas achas do Sacro Madeiro embebido no sangue do noso Señor.

En Scoresby Sund, o fiordo mais grande do mundo, durante a rodaxe de "Odisea en Groenlandia"

A TERCEIRA LONGAMETRAXE DE SERIE STOP QUECEMENTO GLOBAL.

Tras a rodaxe de “Spitsbergen, O Gardián do Ártico”, estreado comercialmente en cinemas (en Barcelona nada menos que na Filmoteca de Catalunya, presentado polo Dr. Esteve Riambau), gañador do premio especial XXV aniversario do Ourense Film Festival –emitido pola Televisión de Galicia-,  e “Odisea en Groenlandia” (en fase de posproducción) –con estrea mundial comprometido en Barcelona na Filmoteca de Catalunya--, a terceira longametraxe da serie desenvolverase na Antártida. 

Estrea de "Spitsbergen, o Gardián do Ártico", na Filmoteca de Catalunya en Barcelona

O guión, como nas dúas obras precedentes, é de Ignacio Benedeti Corzo, tamén o director.

Ignacio cunha das seus cámaras de Súper-8 de uso profesional

GALICIA, GALICIA, GALICIA

Aínda que “Alén dos 66º Latitude Sur” é un documental cinematográfico de vocación internacional, como “Spitsbergen” e “Odisea”, un dos seus propósitos é difundir a imaxe, lingua e a cultura de Galicia.

Artigo publicado pola edición internacional de "Silvergrain Classics"

1)   Os positivos cinematográficos de exhibición serán exclusivamente en idioma galego, con subtítulos en español e inglés (como en "Spitsbergen", farase unha versión dixital para televisión).

2)   Ponse en valor que o verdadeiro descubridor da Antártida foi o buque ferrolán “San Telmo” con boa parte da súa tripulación galega.

3)   Difúndese que O Carballiño, atesoura un fragmento do Lignum Crucis sobre o que se sustenta a símbolo da civilización humana, no seu Santuario da Vera Cruz, de Antonio Palacios (o Gaudí galego).

Sergio Moure de Oteyza é novamente o compositor da banda sonora

4)   Publicítase o símbolo do Camiño de Santiago.

5)   Exáltase as virtudes do pan de Neda.

Álex López é o montador e, si frutifica o financiamento, tamén será o axudante de camarógrafo na Antártida

6)   No extremo mais ao Sur, sobrepasando os 66 graos de latitude, filmarase como se coloca un sinal indicando a distancia a Compostela.

7) Ao atravesar o Mar de Hoces, usarase este topónimo, en recordo do seu descubridor, o capitán da carabela San Lesmes que, partindo desde A Coruña, descubriu e cartografió estes territorios anos antes de que o corsario Drake cometese a felonía de usurpar unha honra, española,  que non lle corresponde.

8) Si obtense subvención da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, Ignacio Benedeti irá acompañado de Álex López: iso, fará posible outro reto: conmemorar, en 2023, o Centenario do 16 mm, rodando neste paso cinematográfico  dous terzos da metraxe (o terzo restante filmarase, como nas longametraxes precedentes, en Súper-8).

Outro rtigo publicado pola edición internacional de "Silvergrain Classics"

É de apuntar que esta expedición para documentar, desde unha perspectiva galega, o quecemento global, chegará moito mais ao sur, 66º S, que calquera das dúas bases españolas na Antártida, que se atopan só a 62º.

Neste momento, sen Kodak, a creación cinematográfica non sería posible

ARTE CINEMATOGRÁFICA.

Estes documentais diferéncianse de calquera outro, no panorama mundial, en que non son gravacións en vídeo dixital, senón que son rodados en fílmico, con película. No caso de “Alén dos 66º Latitude Sur” filmarase con dous pasos cinematográficos: Súper-16 e Súper-8. Á gama de películas cinematográficas Kodak, inversibles e negativas, empregadas nas longametraxes anteriores, engadirase a Kodak Vision 3 250 equilibrada para 5500º Kelvin.

Desembarco ecolóxico

Si a filmación é mediante película, a montaxe o é tamén en fílmico: primeiro faise nun “copión” e logo replícase no negativo, a partir do cal se farán os positivos de exhibición en 16 mm e 35 mm.

Artigo publicado en "La Región"

Como os anteriores traballos, non se permitirá as exhibicións públicas en video dixital: obrigatoriamente haberán de facerse con película cinematográfica, nun feito insólito a nivel mundial. Isto non afecta á emisión por televisión ou en canles de “pago por visionado” (como Vimeo On Demand).

 

SPITSBERGEN, O GARDIÁN DO ARTICO from IB CINEMA Motion Picture Films on Vimeo.

GUIÓN.

A experiencia das nosas dúas longametraxes previos filmados en territorios hiperbóreos (Spitsbergen e Groenlandia), permítenos asegurar que, do mesmo xeito que ocorrese no Ártico, na Antártida é imposible de prever nada: ¿como saber con antelación que a fronte dun glaciar esborrallarase ante os nosos ollos ou que o barco quedará atrapado na banquisa xeada?

Biblioteca de temas ambientais no Nelson Institute

O guión, neste tipo de documentais, escríbese non a priori, senón cando, tras o revelado das filmacións, procédese á súa montaxe cunha premisa clara: documentar os efectos do quecemento global, desde unha óptica galega.  Non é esta ningunha técnica nova na escritura de guións para documentais: segue a escola de Félix Rodríguez de la Fuente, que preparaba as locuciones tras a montaxe fílmico; o mesmo ocorre cos documentais de Jacques Custeau –filmados en 16 mm--(e antes que eles, os soados documentais de natureza de Walt Disney, aos que a serie Stop Quecemento Global rende homenaxe desde o primeiro cartel debuxado por Fátima Acaso para “Spitsbergen, o Gardián do Ártico”).

Biblioteca de temas ambientais no Nelson Institute

SUPER-8: UNHA TEXTURA QUE FORMA PARTE DO "METALENGUAXE".

Desde logo, gravar en dixital é moito máis fácil (vense os resultados de inmediato, todo é automático) , que facelo en Súper-8 (100 € cada dous minutos e medio), pero o Súper-8 ofrece non só unha sensación orgánica,  imposible de emular en dixital, senón tamén unha gama de texturas que, como creador, permítenme seleccionar a mais adecuada para o que se desexo narrar: por exemplo, en Spitsbergen, empreguei a Kodak Tri X para transmitir a sensación de desolación cando o rompehielos queda atrapado na banquisa;  a vivificante Ektachrome 7294 (nese momento, experimental, da partida de preproducción que tiña que probar para Kodak en condicións adversas dunha rodaxe real) para transmitir a inesquecible sensación de cando, entre as tebras, xorde o esplendor do sol de media noite, con todo o seu colorido, abríndose camiño despois dun día gris e nubrado; ou a Ektachrome 7280, co seu gran e paleta tan especial, para recrear a decadente época soviética nos poboados de Barentsburgo e o abandonado de Pyramiden.

Artigo en "La voz de Galicia"


Podería dicirse que as características de cada emulsión cinematográfica forman parte do relato, unha especie de metalenguaje, que contribúe decisivamente na narración.

Cartaz da primeira longametraxe da serie

CINEMA ARTE: SÚPER-8 E 16 MM

O Súper-8 e o 16 mm permiten unha textura de cinema real, que se pode dixitalizar a 4K (6K en 16 mm),  nun proxecto de creación artística que pode ser abordado por unha soa persoa, como pintar un lenzo ou escribir un libro.  

Premio especial XXV aniversario no Ourense Film Festival

No caso de "Spitsbergen, O Gardián do Ártico", ademais, elixíronse as texturas que rememoran os documentais dos anos sesenta e setenta, aos que se rende homenaxe.

Si no Ártico Ignacio filmou unha aurora boreal, na Antártida tentará filmar unha aurora austral

Para aqueles lectores do ámbito profesional que desexen incorporar o Súper-8 ao seu portafolio de servizos, sempre recomendo o mesmo provedor que usa Steven Spielberg, Spike Le ou J.J. Abrams, entre outras luminarias:  Pro 8 mm, de Hollywood. 

En Pro 8 mm atenden en español e inglés, na ligazón inferior: o envio a Europa demora só 3 días! 

https://www.pro8mm.com?sca_ref=221762.t1gzXnwJIC

SPITSBERGEN: MAKING... IN PROGRESS! from IB CINEMA Motion Picture Films on Vimeo.

lunes, 23 de mayo de 2022

FUMEO: SPARES STILL AVAILABLE! ¡¡¡REPUESTOS TODAVÍA DISPONIBLES!!!

(Text in Spanish, below the photograph/ Texto en español, debajo de la fotografía)

People are often surprised when I tell them that for certain brands of Italian motion picture projectors,  spare parts are still available and,  even,  in some cases they are still made to order!!!, specially for Fumeo projectors for both 16mm and Super-8.

I always like to tell the story of when I bought my Fumeo 9145 Xenon 500 motion picture projector,  for Super-8,  at the factory in 1987. About five years later, I phoned to Paola Vandi to see if it was possible to make some modifications. Can you imagine doing such a query for a manufacturer of digital projectors? They wouldn't answer. But, in Fumeo, Paola told me yes, so my 9145 went to the Milanese Via Teocrito, 47, to, among other modifications, install an impulse sound synchronization device (a system I used until the beginning of this century).

This week, I received from the Fumeo warehouse, in Milano, managed by my good friend Marco Sonetti, the  brand new amplifier for my 9145!!!, as a spare part, even with its sliders. This amp is compatible for the Fumeo 9315 xenon 500 16 mm film projector,   as well as other models.

Great, Fumeo!!! Great Marco!!!

A menudo la gente se sorprende cuando les digo que para ciertas marcas de proyectores de cine italianos los repuestos siguen disponibles e, incluso, en ciertos casos, ¡¡¡todavía se fabrican bajo pedido!!!, como ocurre con los cabezales magnéticos de los proyectores Fumeo tanto para 16 mm como para Súper-8. 

Siempre me gusta contar la historia de, cuando compré en 1987, en la fábrica, mi proyector de cine Fumeo 9145 Xenon 500, unos cinco años después, llamé a Paola Vandi para ver si era posible hacerle ciertas modificaciones. ¿Se imaginan hacer una consulta así para un fabricante de proyectores digitales? Ni contestarían. Pero, en Fumeo,  Paola me dijo que sí, así que mi 9145 se fue para la milanesa Via Teocrito, 47, para, entre otras modificaciones, instalarle un dispositivo de sincronismo sonoro por impulsos (sistema que usé hasta principios de este siglo).

Esta semana, he recibido del almacén de Fumeo, gestionado por el buen amigo Marco Sonetti, ¡¡¡el amplificador del 9145!!!, como repuesto, hasta con sus mandos deslizantes. Este amplificador es compatible con el 9315 de 16 mm, así como con otros modelos. 

¡¡¡Grande, Fumeo!!! ¡¡¡Grande, Marco!!!



lunes, 16 de mayo de 2022

PERMUTA DE PELÍCULAS EN 35 MM, 16MM Y SÚPER-8

Películas en 35 mm, 16 mm o Súper-8, de coleccionista a coleccionista, cambio por otros títulos que me interesen. El listado va variando, así que consúltelo de vez en cuando. 

Contacto: Javier en filmoteca@ibcinema.com

16 MM PARA PERMUTA.

  • CITIZEN KANE, 1941 (Ciudanano Kane). La obra maestra del cine, positivo de Claret Films. Sonido en castellano. Razón del cambio: tengo dos. Blanco y negro.
  • YOUNG FRANKENSTEIN, 1974 (El jovencito Frankenstein). La genial comedia de Mel Brooks. Sonido en castellano. Blanco y negro. Razón del cambio: tengo dos.
  • MI AMIGO EL ÁTOMO. La película de culto de Walt Disney, con el doblaje en español que se considera perdido. Completa, una hora.
  • THE BLOB, 1958. (La masa devoradora o La mancha voraz). Con Steve McQueen.  Positivo impecable, nuevo de laboratorio, colas sin cortar, sonido español latino, en blanco y negro. Versión íntegra. Razón del cambio: tenemos dos.
  • CHARIOTS OF FIRE, 1981. Sólo usada en televisión, en muy buen estado. Sonido óptico en inglés, magnético en francés (posibilidad de regrabación a castellano). Razón del cambio: tenemos dos.
  • ONCE A THIEF, 1965 (El último homicidio). Con Alain Delon, Ann Margret, Van Heflin, Jack Palance. Estado muy bueno. Se usó sólo para digitalizar en televisión. Versión íntegra. Sonido español latino. Razón del cambio: tenemos dos.
  • SONG OF THE SOUTH (Canción del Sur). En color low fade LPP, perfecto estado, sonido magnético, poliéster. La película usada por Filmayer para hacer en su día la edición de vídeo, antes de que la prohibiesen, con el doblaje mas racista de todos: los personajes blancos hablan en castellano y el resto en español latino.  Razón del cambio: conseguida copia en 35 mm IB.
  • LADY AND THE TRAMP (¡versión en CinemaScope!) (La Dama y el Vagabundo). Positivo impecable. Un rollo en Eastman (rojo) y un rollo en Fuji (color aceptable). Razón del cambio: conseguido positivo low fade LPP
  • FOUR DAYS OF LOVE (X film!). LPP
  • JANE BOND (1975). Ultra raro, LPP (X film!)


SECCIÓN DE SÚPER-8 Y 16 MM EN VENTA

THE LITTLE PRINCE (1979) 16MM El mítico mediometraje (25 minutos) en stop motion de Will Vinton, en LPP low fade y rareza en poliéster. 490 €. Razón de la venta: tenemos dos.


Ventas al margen de esta cinemateca.

COLECCIÓN QUE HEREDÓ UN AMIGO. TODAS PROCEDENTES DE DERANN FILMS, EN ESTADO IMPECABLE. MUY IMPORTANTE: ESTÁN EN DOMINIO PÚBLICO (salvo indicado), por lo que el comprador podrá editarla en cualquier medio. Ojo: ¡¡¡su clasificación es X!!! Venta restringida a mayores de 18 años.

COME INSIDE. Fujicolor (marronáceo). Impecable. Sonora en inglés. 90 €

SHOWER LUST & THE VOYEUR.  Fujicolor (marronáceo). Impecable. Sonora en inglés. 90 €

FOR MEN ONLY. Blanco y negro. Muda. 80 metros. 50 €

HOW TO MAKE A X MOVIE. Fujicolor (marronáceo). Impecable. Sonora en inglés. 40 €

THE JOY OF LETTING GO. Versión sonora, condensada a 120 metros, impecable. Impecable, Eastman, marronácea pero con mucho color presente. En inglés. Referencia: PULSAR AQUÍ . 60 euros. Este título no está en dominio público.

SEX SHOP. 60 metros. Fujicolor (marronáceo). Impecable. Muda. 30 €

COME AS YOU ARE & RESPONSE. 80 metros Fujicolor (marronáceo). Impecable. Muda. 30 €

NIMPHO NURSES. 60 metros. Fujicolor (marronáceo). Impecable. muda. 25 €

PICK UP. 240 metros. Sonora. Fujicolor (marronáceo). 190 €

BRITT EKLAND X CERTIFICATE (1980). Sonora. 140 metros Eastman. Marronáceo. 90 euros. Una rareza de la sex symbol.

  • EN 16 MM LPP "low fade", de alquiler a salas de cines.

Largometraje LPP "certificado X", idioma inglés, 80 minutos,  colores lujuriosos, LPP. Algunas líneas y empalmes, aquí y allá. Se entrega en núcleos. 290 €

Película clasificada X, 20 minutos, buenos colores, sonido inglés. Se entrega en núcleo. 90 €







NUEVO CONTROL REMOTO PARA EL ELMO GS1200

El Elmo GS1200 es el proyector de Súper-8 mas demandado del mercado mundial. Aunque no soy devoto de estas máquinas (pues para proyección confío mas en Fumeo y Beaulieu, para sonorización en el Fujicascope, en belleza me subyuga el Braun Visacustic 2000 y en cariño el Eumig 940 Processor), poseo tres unidades: para uso profesional, el Elmo GS1200 Xenón con brazos para 1.000 metros; el rarísimo Elmo GS1200 PCom, para sonorizaciones; y un Elmo GS1200 III, para proyecciones normales en el trabajo. 

El nuevo mando de control remoto CBD se agarra muy bien

El hecho de que exista tantos usuarios activos del GS1200 es la causa que aun hoy, mas de treinta años después de que saliese de fábrica la última máquina de este modelo, surjan especialistas que venden todo tipo de repuestos mejorados, así como accesorios. 

Hoy describimos el nuevo mando de Control Remoto para el Elmo GS1200, diseñado por el ingeniero barcelonés Anselm Vidal y fabricado, con los mejores materiales, por CBD (acrónimo de César Ballesteros Dominguez), que lo comercializa a través de su página Tested Super-8 Cameras (pulsar en el texto en azul para visitar la web). Anselm y César no son unos recién llegados al cine. Anselm desarrolla dispositivos desde sus tiempos de estudiante en los años sesenta, mientras que César fabrica desde hace unos cuatro  lustros: uno de los accesorios que mas satisfecho me dejó, comprado alrededor de 2010, fue un slider que no sólo incorpora intervalómetro ¡sino hasta contador de fotogramas!

Cómodo y bonito

BONITO DISEÑO, MAGNÍFICA CONSTRUCCIÓN.

Este nuevo mando de control remoto sorprende agradablemente por su bonito diseño, con el logotipo Elmo original, pero sobre todo por su ergonomía: se agarra y manipula con una sola mano, de forma más cómoda y lógica que el viejo original de Elmo, fabricado hace tres o cuatro décadas, mucho mas alargado y difícil de sostener mientras, por ejemplo, se está hablando al público al tiempo que se hace la proyección.

El mando de remoto original es menos ergonómico

Otra ventaja de esta nueva unidad de Control Remoto de CBD es el largo generoso de su cable: cinco metros en la versión normal, de 97 euros, pero que se puede encargar con otras longitudes (en mi caso, lo pedí con 9 metros).

Este mecanismo de control remoto está muy bien construido, con materiales de alta calidad, bajo una premisa contraria a la obsolescencia programada: el Control Remoto de CBD ¡durará mas que nuestra vida! 

El funcionamiento es muy lógico e intuitivo: botón inferior para el paro, botón derecho para marcha adelante y botón izquierdo para marcha atrás. Los pulsadores superiores son para la grabación en una o dos pistas de sonido.

Nuestra recomendación mas encarecida, pues, para este nuevo accesorio, tan útil, y a la vez tan esperado por los usuarios del Elmo GS1200 que, aunque no lo utilicen a menudo, harán bien en comprar uno, por si acaso, mientras dure la tanda de fabricación. Una buena inversión, a un coste moderado.

sábado, 14 de mayo de 2022

LA NOCHE DEL TERROR CIEGO: SU BANDA SONORA

"La noche del terror ciego", de Amando de Ossorio, no tiene editada en CD o  vinilo su magnífica banda sonora, obra de Antón García Abril (con aportaciones del propio Amando de Ossorio para las letanías). Por ello, para amantes tanto de la obra del inmortal director coruñés Amando de Ossorio como  del compositor turolense (autor de melodías inolvidables, como la de "El hombre y la Tierra", entre otras muchas), publicamos aquí el vínculo a este trabajo musical para deleite de todos a la espera de que alguna discográfica lo pueda editar en vinilo.

viernes, 13 de mayo de 2022

NEW BATTERIES FOR 16MM BEAULIEU CAMERAS

Beaulieu 16mm cameras are a beauty, the only 16 mm cameras than you can call it sexy. In Spain, the R16 model was very popular as it was used by many provincial correspondents of Televisión Española, then the only television station, for news filming. That beautiful photochemical world ended between 1981 and 1983 when TVE switched to inferior magnetic media: everything they saved on film was wasted on renewing the equipment that, every so often, became obsolete.

At IB Cinema, I have 3 Beaulieu R16 cameras from different eras. In 1986, Beaulieu introduces a revolutionary 16 mm model, the Beaulieu 2016, which is the jewel of the crown: silent motor, quartz-controlled speed, digital frame counter and built-in interval timer.

Photograph by my friend Dr. Chema Ríos using his state of art Leica camera

The Beaulieu's Achilles heel was its rechargeable batteries. This problem has now been professionally resolved, thanks to the TS8C firm which, following in the footsteps of the success of its Eneloop batteries for the legendary Beaulieu 4008 Super-8 model, now produces new batteries compatible with all 16mm Beaulieu models! They are 3800mA NiMH cells. 

These batteries are totally machined in aluminium, with stainless screews. Contact plñater are professionally made in one piece (not copper washers). Nothing of 3D printing here, only quality components and very high standar manufacturing process. 

The set comes with a smart autoswitching CE certified charged AC 100/240V, 50/60 Hz.

I have purchased a set of two and as I am very happy with the finish and performance,  I will now purchase another two.

A lot of 35 mm films in the background!

This new development has come just in time because, for reasons I will explain another day, the third of my Global Warming feature films has to be shot entirely with French equipment: Beaulieu cameras and Angenieux lenses. I'll be using my Beaulieu 7008 Pro, they are their rare Angenieux 6-90mm, a Beaulieu 2016 and a Beaulieu R16, with a range of Angenieux lenses including the amazing 5.9mm ultra wide angle.

The link to the website of TS8C , the manufacturer of these batteries, can be seen at the following link: CLICK HERE


Beaulieu R16 Automatic service and repair manual, courtesy of Adrian Cousins, IN THIS LINK


miércoles, 11 de mayo de 2022

"ACARIÑO GALAICO DE BARRO" DE VAL DEL OMAR

Hace mas o menos un lustro que tuve la fortuna de obtener, gracias a un amigo italo-argentino, un positivo de "Acariño Galaico de Barro", el poco visto opus filmado en Galicia por ese genio de la cinematografía española que fue el andaluz Val del Omar.  El positivo, que había sido exhibido en colegios piamonteses, está en muy buen estado, con excepción de mas o menos un metro, tramo en el que, en su día,  tuve que reparar piquetes y otros deterioros.  Hoy lo inspecciono en la oficina, con el retroproyector de sobremesa Fujicascope Autovision, pues esta tarde lo vendrá a visionar un amigo que mas que médico es cinéfilo.

"Acariño Galaico" proyectado fílmicamente en el III Sellier Film Festival

SEPA MAS DE VAL DEL OMAR. 

Siempre uno se refieren a sí mismo como "cineísta", en lugar del pedante cineasta, pues, aunque "cineísta" no está reconocido por la R.A.E., sirve para diferenciar a una persona que ama el cine con su tecnología mecánico-química, y lo practica personalmente en todas sus facetas (filmación, revelado, montaje, exhibición, restauración), del prostituido "cineasta" con el que hoy se engloba a toda clase de gente, procedente en general del inframundo del digimerde,  que no distingue una emulsión de otra ni tiene ni idea de cosas tan simples como usar un fotómetro.
Existió, en España, una figura emblemática del cine que tampoco se refería a sí mismo con "cineasta", sino como "cinemista", un neologismo con el que quería aunar la actividad del alquimista e inventor junto al de creador cinematográfico: es el surrealista olvidado, José Val del Omar.


"Acariño Galaico" proyectado fímicamente en el III Sellier Film Festival

VAL DEL OMAR: UN PRECURSOR.
José Val del Omar construyó artesanalmente un objetivo de focal variable (lo que el vulgo denomina, de forma bárbara, como zoom) ¡antes de que las fábricas de ópticas cinematográficas los inventasen!  En 16 mm, aprovechó para la imagen el espacio reservado para el sonido cuando el Súper-16 no podía ni soñarse. Experimentó con el sonido multicanal y las pantallas cóncavas, inmersivas, así como con el cine con tacto y con olor, mucho antes que nadie en España. Pese a todo, murió olvidado en Madrid.
Como dice Bego M. Santiago, que lleva años trabajando para instituciones museísticas alemanas, Val del Omar fue un visionario con su teoría del desbordamiento más allá de la pantalla. Los intelectualillos dan rienda suelta a su pedantería hablando de Peter Greenaway y su teoría del "live cinema", pero, recalca Bego, "se olvidan de este granadino que sintió el cine como lo que es: mística de la luz".

Revisión del positivo con el retroproyector Fujicascope Autovision

En los últimos años la figura de Val del Omar ha sido objeto de una cierta puesta en valor por parte de ciertos museos, como el Reina Sofía, por citar alguno importante, gracias al trabajo de Piluca Baquero, actualmente decana de la Facultad de Comunicación de la Universidad Camilo José Cela, con una larga trayectoria como productora y directora, que, además, fuera una de las máximas responsables del laboratorio Technicolor: ¡¡¡Piluca Baquero es sobrina-nieta de Val del Omar!!!, según creo. Actualmente, mi buen amigo desde hace años, el director andaluz Jesús Ponce está rodando un documental sobre la figura de Val del Omar para la productora Magnetika. 
Parte de la obra de Val del Omar se proyectó en Galicia pero, desafortunadamente,  fue en vídeo, y no con película, como el genio granadino la concibiera (con la excepción precisamente de este opus, que se exhibió, en fílmico, en la III Edición del Sellier Film Festival, en el cine Goya-Hércules de Ediciones, no sólo sin el menor apoyo público, sino con la inexplicable animadversión de AGADIC -queremos creer que mal aconsejado por "mareantes"- que nos negó la sala del CGAI -ahora pomposamente bautizada como "Filmoteca" de Galicia; bien es cierto, que salimos ganando con la negativa -pese al trabajo que supuso trasladar y recoger todos los equipos cinematográficos e, incluso, la pantalla-: salimos ganando, pues el homenajeado, con el premio Sellier, ese año, fue el gran Ricardo Fernández Castro, fundador del Cine Club Aldebarán, que hizo en el Goya buena parte de su programación, antes de que le habilitaran la sala de la nueva Jefatura Provincial del Movimiento, en la plaza de Pontevedra --actualmente, la delegación de Hacienda de la Xunta de Galicia-.
"Acariño galaico de barro", la obra de temática gallega que Val del Omar dejó inconclusa, fue terminada por el artista maño Javier Codesal a instancias ¿de la Filmoteca de la Xunta de Galicia?; pues no, sino ¡¡¡gracias a la Filmoteca de la Junta de Andalucía!!!